Showing posts with label കവിത. Show all posts
Showing posts with label കവിത. Show all posts

1/29/19

ബുദ്ധിയും ഹൃദയവും


ബുദ്ധി
പറയും
അരുതെന്ന് 


ഹൃദയം
പറയും
തുടരെന്ന് !

ഇതുങ്ങള്‍
രണ്ടും
കീരിയും
പാമ്പും
ആയിരുന്നോ,
കഴിഞ്ഞ
ജന്മത്തില്‍?

എപ്പോ
നോക്കിയാലും
തമ്മിൽ തല്ല്!

രണ്ടിനേം
പേറി നടക്കുന്ന
എന്നെ
പറഞ്ഞാൽ
മതിയല്ലോ!

ആര് പറയുന്നതു
കേൾക്കും ഞാൻ?

*************
അനിത പ്രേംകുമാര്

1/28/19

മഴത്തുള്ളി

പുതുമണ്ണിൽ വീണ
മഴത്തുള്ളിയെ
മണ്ണ്
എവിടെക്കാവും
ആവാഹിച്ചത്!


ഹൃദയത്തിലേക്കോ
അതോ
ആത്മാവിലേക്കോ?

എന്തായാലും
അവനെ പിന്നാരും
കണ്ടില്ലപോലും!

പുഴ
ഇപ്പോഴും
അവനെ
കാത്തിരിപ്പാണ്!

*******
(അനിത പ്രേംകുമാർ)

ഒരു പകൽക്കിനാവ്



ആരാ?

ഞാനാ.

ഞാന്‍എന്നാല്‍ ?

യുഗങ്ങള്‍ക്കും
അപ്പുറത്ത് നിന്നും
നിങ്ങളെ കാണാന്‍
വന്ന ആള്‍.

ആഹാ,
കൊള്ളാം!

പക്ഷേ..
എനിക്ക്
നിങ്ങളെ
അറിയില്ലല്ലോ?

എനിക്കറിയാലോ!

എങ്കില്‍ ശരി.
എന്താ വേണ്ടേ?

ഒന്ന് കാണണം

കണ്ടിട്ട്?

വിശേഷങ്ങള്‍
പറയണം,
അല്‍പ നേരം
ഒന്നിച്ചിരിക്കണം.

ഇരിക്കാലോ..
ദാ..
അങ്ങോട്ട്‌
കയറി
ഇരുന്നോളൂ.
ചാരു കസേര
പഴേതാ..
സൂക്ഷിച്ച് വേണം..

ഇരുന്നു.
ചായ കുടിച്ചു.
യുഗങ്ങളുടെ
വിശേഷങ്ങള്‍
പറഞ്ഞു .

പതുക്കെ
എനിക്കും
പഴയ
ഓര്‍മ്മകള്‍
തിരിച്ചു കിട്ടി.

എന്‍റെ
വിശേഷങ്ങള്‍
പറഞ്ഞു
തീരും മുന്നേ
അയാള്‍
ഇറങ്ങി നടന്നു

മറ്റാരോ
ഇതുപോലെ
കാത്തിരിക്കുന്നു
പോലും!

പോട്ടെ ..
പുല്ല്!
എന്തിനാണാവോ
പിന്നെ
വന്നത്!

**********

 (അനിത പ്രേംകുമാര്‍)

ലാസ്റ്റ് റൈറ്റ്



അവസാന
കാലത്ത്
ഒരിക്കല്‍കൂടി നീ
അവളെ തേടി
ചെല്ലണം.


അവളുടെ
പരുപരുത്ത
കൈത്തലത്തില്‍
നിന്റെ കൈകള്‍
കൊരുത്തുകൊണ്ട്
നിന്നിലേക്ക്‌
അടുപ്പിക്കണം

ഒരുകൈ
പതുക്കെ
ഊരിയെടുത്ത്‌
നിവര്ന്നു
നില്‍ക്കാന്‍
സമ്മതിക്കാത്ത
അവളുടെ
നട്ടെല്ലിനു
പതിയെ
ഒരു താങ്ങ്
നല്‍കുക

എന്നിട്ടവളെ
അവള്‍ക്കു
മതിയാവോളം
മൂര്‍ദ്ധാവില്‍
ചുംബിക്കുക

അവള്‍
ഇത്രകാലവും
ആഗ്രഹിച്ചത്‌
മൂര്‍ദ്ധാവിലെ
ആ ചുംബനം
മാത്രമായിരുന്നു
എന്ന് നീ
അന്നറിയും.

പതിയെ
അവളുടെ
കണ്ണുകള്‍
അടയുമ്പോള്‍
അവളെ
അവിടെ
ഉപേക്ഷിക്കുക

തിരിഞ്ഞു
നോക്കാതെ
തിരിച്ചു
പോരുക

ബാക്കിയുള്ള
കാര്യങ്ങള്‍
മറ്റുള്ളവര്‍
നോക്കുമല്ലോ!

*****************

അനിത പ്രേംകുമാർ

7/21/18

ഞാനെന്നെയാണ് സ്നേഹിക്കുന്നത്!

എന്നെക്കാള്‍സുന്ദരിയായവളെ
ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടേയില്ലല്ലോ
അഥവാ കണ്ടതിനെയൊന്നും
അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുമില്ല

എന്നേക്കാള്‍ സുന്ദരിയാണവള്‍
എന്ന് നീയെന്നെങ്കിലും പറഞ്ഞുവോ?
പറഞ്ഞെങ്കിലതോടെ കഴിഞ്ഞേനെ
നിന്റെ കഥയും പിന്നവളുടെതും!

അതറിയാവുന്ന നീയെപ്പോഴുമെന്നെ
വല്ലാതെ വല്ലാതെ പുകഴ്ത്തിയിരുന്നു
പുകഴ്ത്തലില്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും '
അതിലേറെ സുന്ദരിയുമായി മാറി

ഞാന്റെ നിമ്നോന്നതങ്ങളില്‍
കയറിയും ഇറങ്ങിയും നടന്നു
ഞാനെന്‍റെ ചുഴികളിലുമാഴങ്ങളിലും
മൂർച്ഛകളന്വേഷിച്ചലഞ്ഞു

ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചതെന്നെതന്നെ
നിന്നെയാനെന്നു നീ വെറുതെ,
അവസാന ശ്വാസം നിലയ്ക്കും വരെ,
ആശിച്ചുമാഗ്രഹിച്ചും കാത്തുനില്‍ക്കും!

എനിക്കെന്നെ ഒരുപാടിഷ്ടമാണ്
ഞാനെന്നെ മാത്രമേ സ്നേഹിക്കൂ
ഞാനെന്നെതന്നെഭോഗിക്കുന്നതും
നിന്നെ എന്നതു വെറും തോന്നലത്രെ!
____________________________
അനിത പ്രേംകുമാര്‍

അളന്നെടുക്കപ്പെട്ടവൾ

അളന്നെടുക്കപ്പെട്ടവൾ
-----------------------------------
കവിത : അനിത പ്രേംകുമാർ


അളക്കാൻവന്നവർക്കുമുന്നിൽ
തലതാഴ്ത്തി നിന്നുകൊടുക്കുമ്പോഴും
മുഖം നിറയെ പുഞ്ചിരിപൂക്കുമ്പോഴും
അകം നിറയെ തീയായിരുന്നു.

അവർ ഏറെപ്പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു
മൂക്കിന് നീളം കൂടുതലെന്നൊരാൾ
ഇടുപ്പിനു വണ്ണം പോരെന്നൊരാൾ
നെഞ്ചളവല്പം കൂടിയോ,ന്നൊരാൾ
മുടിക്കുള്ളു തീരെപോരെന്നൊരാൾ

വീടളന്നു, വീട്ടുപകരണങ്ങളും
അമ്മയെ അച്ഛനെ കൂടപ്പിറപ്പുകളെ
അളവുകൾ കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും
പിന്നെ ഹരിച്ചും ഗുണിച്ചും
കസർത്തുകൾ മാസങ്ങൾ നീണ്ടു!

അവസാനമൊരു ഒത്തു തീർപ്പിൽ
അവളെയവർ കൂടെക്കൂട്ടുന്നു
കൂട്ടത്തിലെത്തി വൈകാതെതന്നെ
അളവുകൾ തെറ്റിയതവരറിയുന്നു.

അളക്കാമ്പോയോർ നെടുവീർപ്പിടുന്നു
എങ്ങിനെ തെറ്റി അളവെന്നതോർത്തു!
അളവുകളൊന്നും അവളല്ലയെന്നു
അറിയുന്നതില്ലിവർ അവളുടെഉടയോർ

അളന്നില്ലചിന്തകൾ ബുദ്ധിയും പിന്നെ
അളന്നില്ല സ്വപ്‌നങ്ങൾ മോഹങ്ങളും
അളന്നില്ല ആശകൾ ആകാംഷകളും
അളന്നില്ലറിവുകൾ അജ്ഞതപോലും!

അളന്നതു സ്ഥൂല ശരീരമതൊന്നു
അതിനുള്ളിൽസൂക്ഷ്മ ശരീരവുമുണ്ടെ
അളക്കാവതല്ലതു കണ്ണുകൾകൊണ്ട്
അന്തരാത്മാവാലെ കഴിയുന്നതല്ലൊ !
* * *

5/13/18

അപ്രിയ സത്യം

അപ്രിയ സത്യം
----------------------
മകന് പെണ്ണ് നോക്കുന്നു
നോക്കട്ടെ, അതിനെന്താ!
അല്ലാ, അഥവാ കല്യാണം
ശരിയായായാലോ?
ആവട്ടെ, അതിനെന്താ?
അവനൊരു ചുക്കും
അറിയില്ല!
അതൊക്കെ അവൻ
പഠിച്ചോളും.
എന്നാലും എനിക്കൊരു
ബേജാറ്.
നീ പോയി ചോറെടുത്തു വച്ചേ,
അവളുടെ ഒരു ബേജാറ്!
ഊണയാൾ ഒന്നു
രുചിച്ചുനോക്കി.
ഉം..
നീയും വയ്ക്കും
മീനിട്ടൊരു കറി!
കണ്ണുതുടച്ചവൾ
വീണ്ടും മൊഴിഞ്ഞു
ഇതുപോലും വയ്ക്കാൻ
അറിയില്ലവന്.
കെട്ടുന്ന പെണ്ണവനെ
വിട്ടിട്ടുപോകും!
പെണ്ണിനും പഠിപ്പും
ജോലിയുമുണ്ടാം!
കാലം മാറി..
നമ്മളും മാറണ്ടേ?
ചോറ് കുഴച്ചയാൾ
മുഴുവനും ഉണ്ടു.
അവൾക്കിന്നുമോഫീസിൽ
OT ആയിരുന്നു !
****
- അനിത പ്രേംകുമാർ -

3/8/18

പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ

പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
-----------------------------------------
പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
പെണ്ണായിരുന്നാൽ
മാത്രം മതി..
ആണാവാനവൾ
ശ്രമിക്കാതിരുന്നാൽ മതി.


പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
സ്നേഹംകോരികൊടുത്താൽമതി
ആണിനതു കഴിയില്ല
ശ്രമിച്ചാലുമൊരല്പമല്ലാതെ

പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
താനാരാണെന്നറിഞ്ഞാൽ മാത്രംമതി
ആണിനേക്കാൾ മനക്കരുത്ത്
പെണ്ണിനല്ലാതെയാർക്കുണ്ട്?

പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
പേറ്റു നോവൊന്നു മാത്രം മതി
ആണിനെ പാലൂട്ടി വളർത്തിയതും
പെണ്ണല്ലാതെയാരാണ്?

പെണ്ണിനൊരു പെണ്ണാവാൻ
കാണുന്ന സ്വപ്‌നങ്ങൾ തന്നെമതി.
ആണിന്റെ മനസ്സ് കൈയടക്കാൻ
പെണ്ണെ, നീയല്ലാതെ ആരാണ്?


-അനിത പ്രേംകുമാർ -

1/29/18

അച്ഛന്‍ തിരഞ്ഞത്



അഴയില്‍ തൂങ്ങുമീ ഭാണ്ടങ്ങളൊക്കവേ
എന്തിനാണീയച്ഛന്‍ തിരയുന്നു വീണ്ടും!

അമ്മയെ ഓര്‍ത്തോ,അല്ലയെന്നനിയനെ,
കുസൃതിക്കുരുന്നാമെന്‍, കുഞ്ഞനുജത്തിയെ!

ആരോര്‍ക്കുവാന്‍, ഇതത്രയും ഞാനല്ലാതെ,
അച്ഛനെങ്ങതിനായ് നേരം, ഞാനേ വിഡ്ഢി!


ഒട്ടിയ വയറും താങ്ങി, പള്ളിക്കൂടവും വിട്ടു
ഞാന്‍ തിരിച്ചെത്തീ,യൊരു വെള്ളിയാഴ്ച

ദൂരത്തുനിന്നേകണ്ടു,ഞാനാളുകള്‍
കൂടിനില്‍ക്കുന്നതെന്‍ വീട്ടിലും, തൊടിയിലും!

അമ്മച്ചി കരയാറുണ്ടന്തിയിലെന്നാല്‍
ഒരിക്കല്‍പോലും തിരിഞ്ഞു നോക്കാത്തവര്‍!

ഇന്നെന്തേ യെന്‍ മുറ്റത്ത്, പേടിച്ചു പോയിഞ്ഞാന്‍,
കുഞ്ഞുമോള്‍ക്കെന്തെങ്കിലും സൂക്കേടോ, മറ്റോ!


 ആരോ ഒരാള്‍ വന്നു കോരിയെടുത്തെന്നെ
 മാറോടടുപ്പിച്ചലറിപ്പറയുന്നു...

"അമ്മച്ചിപോയെടാ... കുഞ്ഞുമോനും.....
കുഞ്ഞിമോളും .....പോയി.."


അഴയില്‍ തൂങ്ങുമീ ഭാണ്ടങ്ങളൊക്കവേ,
എന്തിനാണീയച്ഛന്‍ തിരയുന്നു വീണ്ടും!

പെട്ടെന്ന് ചിതറിത്തെറിച്ചു, ചില്ലറ തുട്ടുകള്‍
നാലുപാടും, പിന്നെന്റെ മടിയിലും!

കുഞ്ഞുമോള്‍ക്കുവ്വാവ്മാറുവാനായമ്മ
സന്ധ്യക്കുഴിഞ്ഞിട്ട സ്നേഹത്തിന്‍ തുട്ടുകള്‍!

ഒക്കെ പെറുക്കിയെടുത്തു നടക്കവേ
പിന്തിരിഞ്ഞച്ഛന്‍ പറയുന്നകേട്ടു ഞാന്‍,

ചാരായക്കടക്കാരന്‍ കടം തരില്ലെടാ!
ചാരായക്കടക്കാരന്‍.... കടം തരില്ലെടാ....


*************************************






അഭിമന്യു



ചക്രവ്യൂഹം
ഭേദിക്കാൻ
പഠിച്ച
അഭിമന്യു


അതിൽനിന്നും
പുറത്തു കടക്കാൻ
കൂടി പഠിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ
ചരിത്രം മാറിയേനെ...

എങ്കിലും പ്രിയനേ,
നീയാണ് യഥാർത്ഥ
നായകൻ !

ഉത്തരയ്ക്കും പിന്നെ
ഞങ്ങൾക്കും!

ചക്ര വ്യൂഹങ്ങൾ
ഭേദിക്കപ്പെടും..
ഇന്നല്ലെങ്കിൽ
നാളെ!

*******************

ആത്മാക്കൾക്ക് പ്രണയിക്കാമോ?



ഞാനൊരു ആത്മാവ്
ശരീരം നഷ്ടപ്പെട്ടു
വര്ഷങ്ങളായി!

എന്നിട്ടുമെന്തോ
എനിക്കെന്റെ മനസ്സ്
എപ്പോഴും കൂടെ!

കാണുന്നിടത്തെല്ലാം
മനസ്സ് കോറിയിട്ട
പ്രണയാക്ഷരങ്ങൾ
കണ്ടൊരാൾ വന്നു,

ഐ ലവ് യു എന്നോതി
തിരിച്ചുപോയി!

മരണസമയത്തെ
ദേഹത്തിന്‍ പ്രായം
എന്നെന്നും ആത്മാവ്
ഏറ്റി നടക്കുമ്പോൾ
പ്രണയമാണെന്നൊരാൾ
ചൊന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ
കോരിത്തരിക്കാ-
തിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ!

പാട്ടുകൾ കേൾക്കാൻ
തുടങ്ങിഞാനങ്ങിനെ
ആനന്ദ നൃത്തവും
ആടിത്തുടങ്ങി ഞാൻ!

ഈ ഭൂമിയിൽ ഞാൻ കണ്ട
കാഴ്ചകളിലൊക്കെയും,
പ്രണയത്തെക്കാളും
മനോജ്ഞമായെന്തുണ്ട്?

എന്നിട്ടുമിന്നത്
മാറിമറഞ്ഞിതോ!
പ്രണയിക്കുവാനായ്
ശരീരമൊന്നില്ലെങ്കിൽ
പ്രണയം തിരിച്ചു
പിടിക്കുമെന്നോതുന്നു
ആത്മാവിന് ഭാഗമായ്
മാറിയ പ്രണയിനി!

എന്താണ് പ്രണയം?
ദേഹമില്ലാത്തോർക്ക്
പ്രണയമില്ലേ?
ദേഹിക്ക് പ്രണയിക്കാൻ
സാധ്യമല്ലേ?

ദേഹവും ദേഹിയും
ചേരുന്ന മർത്യനു
ദേഹമില്ലാത്തവർ
ആത്മാക്കൾ മാത്രമോ?

ആത്മാവിൻ പ്രായം
ആത്മാവിന് മോഹം
ആത്മാവിൻ ദാഹം
ആത്മാവിൻ സ്വപ്നം
ഒന്നിനും വിലയില്ലേ,
മർത്യ ജന്മങ്ങൾക്കു?

കാക്കയ്ക്ക് ശ്രാദ്ധം
ഊട്ടുന്ന നമ്മള്‍
ആത്മാവിന്‍ പ്രണയം
നിഷേധിപ്പതെന്തേ?

********************

അനിത പ്രേംകുമാർ

വിഗ്രഹങ്ങൾ വളരുന്നേയില്ല


വിഗ്രഹങ്ങൾ
വളരുന്നേയില്ല
മാത്രമല്ല,
അവ തളരുകയും
ചെയ്യുന്നു..


കണ്ണടച്ചു ധ്യാനിച്ച്
മനസ്സിൽ
പ്രതിഷ്ഠിച്ചു
പൂജകൾ
തുടങ്ങുമ്പോൾ
നമ്മളൊരു
പ്രതീക്ഷയിൽ ആണ്

ഇരുൾ നിറഞ്ഞ
കാട്ടു വഴികളിൽ
ഒരു കുഞ്ഞു
മൺചിരാതായി
വിഗ്രഹങ്ങൾ
ഒപ്പമൂണ്ടാകും
എന്ന പ്രതീക്ഷ!

തിരക്കുകളിൽ
ഊളിയിടുമ്പോഴും
ഇഷ്ടദൈവത്തിനു
നിവേദ്യമർപ്പിക്കാൻ
ദേവാലയങ്ങൾ
തേടുന്നു നാം!

എന്തൊക്കെ
അർപ്പിച്ചിട്ടും
വളരാത്ത
വിഗ്രഹങ്ങൾ
നമ്മെനോക്കി
ദയനീയമായി
പറയുന്നുണ്ടാകും

ദൈവ ചൈതന്യം
നിന്നിൽ ആണല്ലോ
എന്ന്!
നീ തന്ന ചൈതന്യമേ
എന്നിലുള്ളൂ എന്ന്!

വളരാൻ
നിനക്ക് മാത്രമേ
കഴിയു എന്ന്!

അതെ, ഞങ്ങൾ
വിഗ്രഹങ്ങൾ
വളരുന്നേയില്ല!
നിങ്ങളിൽ നിന്നും
കൈക്കൊണ്ട
ചൈതന്യത്താൽ
നിങ്ങളാലെ
ആരാധിക്കപെടുകമാത്രം!

നാളെ ഒരുപിടി
മണ്ണാകാൻ
കാത്തു നിൽക്കുകയാണ്!
കൂടിയാൽ
വെറും പഞ്ചലോഹ
ക്കഷ്ണങ്ങളാകാൻ!

വിഗ്രഹങ്ങൾ
വളരുന്നേയില്ല
കലയിലും
സാഹിത്യത്തിലും
പിന്നെ ജീവിതത്തിലും!

നമ്മൾ കൊടുത്ത
ചൈതന്യത്തിൽ
അവയങ്ങിനെ
ആരാധിക്കപ്പെടുകയാണ്!

*******************
അനിതപ്രേംകുമാർ

വിരഹം



ഒരു കവി ഗ്രൂപ്പിന്റെ
അഡ്മിൻ പറഞ്ഞു
വിരഹത്തെപറ്റി
ഒരു കവിത എഴുതാൻ


ഞാനെൻ പ്രിയനോട്
ചോദിച്ചു
എന്താണ് വിരഹം ?

എന്നെ വിരഹം
അറിയിക്കാനായി
അവനൊന്ന് ദൂരേക്ക്
പോയി.

ഉടനെ വന്നു
ഇമോയും
വാട്സ് ആപ്പും
മെസ്സെഞ്ചറും
ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ

ഞങ്ങൾ വിരഹത്തെപറ്റി
വാട്സ് ആപ്പിൽ
ചർച്ച ചെയ്തും
ഗൂഗിളിൽ പരതിയും
വീഡിയോ ചാറ്റിയും
നടന്നപ്പോൾ
വിരഹം പറഞ്ഞു,

"ഞാനിന്നു
കാലഹരണപ്പെട്ട
ഒരു
വാക്കു മാത്രമാണ്" !

**********************
-അനിത പ്രേംകുമാർ-

പ്രണയത്തിനെ നിര്‍വ്വചിക്കുമ്പോള്‍



പ്രണയത്തിനെ
നിര്‍വ്വചിക്കുമ്പോള്‍
ആണിന്പറയാനുള്ളത്
മാത്രമാണോ
നിങ്ങള്‍ കേട്ടത്?


പെണ്ണ് പറയുന്നതും
കേള്‍ക്കണ്ടേ?


അവന്‍ പറയും
പ്രണയം ഒരു
അഗ്നിയാണെന്ന്!

കാല്പാദങ്ങളില്‍ തുടങ്ങി
തലയുടെ ഉച്ചിവരെ
വെന്തെരിക്കുന്ന
ആളിപ്പടര്‍ന്നു
തെളിഞ്ഞു കത്തുന്ന
കത്തിപ്പടര്‍ന്നു
ചാരമായി മാറുന്ന
അതോടെ എല്ലാം
ശുദ്ധമായി തീരുന്ന
അഗ്നിയാണവന് പ്രണയം!

പക്ഷേ,
ഉടലുകള്‍ ഉരസുമ്പോള്‍
അഗ്നി തെളിയുമ്പോള്‍
അതില്‍ വെന്തുരുകി
ചാരമായി മാറുമ്പോള്‍
പ്രണയം ചിറകടിച്ചു
പറന്നു പോകുമെന്നു
അവള്‍ക്കറിയാലോ!

അതുകൊണ്ട് തന്നെ
അവള്‍ പറഞ്ഞ പ്രണയം
മറ്റൊന്നായിരുന്നു !

പ്രണയമൊരു പൂവിന്‍റെ
നറുമണം പോലെന്ന്!
തളിർതെന്നൽ മൂളുന്ന
പാട്ടുപോലെന്ന്!

കുരുവി ചിലയ്ക്കുന്ന
പൂങ്കുയിൽ പാടുന്ന
ആൽമരക്കൊമ്പിന്റെ
അറ്റത്തെ ചില്ലയിൽ
അണ്ണാരക്കണ്ണന്മാർ
ചിൽ ചില് മൊഴിയുമ്പോൾ
പതിയിരുന്നിണയുടെ
കൊക്കോടുരുമ്മുന്ന
പച്ചപ്പനന്തത്ത
ചുണ്ടുപോലെന്നു!

പ്രണയമൊരു
ചാറ്റല്‍ മഴപോലെയെന്നു
മഴപെയ്തു തോര്‍ന്നാലും
പിന്നെയും പെയ്യുന്ന
മരംപോലെയെന്നു!

വെയിലും മഴയും
ഇടകലര്‍ന്നണയുന്ന
കുറുനരിക്കല്യാണ
ദിനം പോലെയെന്ന്!

മഴയൊന്നു നിന്നപ്പോള്‍
മാനത്ത് വന്നെത്തി
മാഞ്ഞുപോകുന്നൊരു
മാരിവില്ലെന്നു!

പ്രണയത്തിനെ
നിര്വ്വചിക്കുമ്പോള്‍
ഇനി നിങ്ങള്‍
അവളോടും
ചോദിക്കുക .
എന്നിട്ട്,
എന്നിട്ട് മാത്രം
പ്രണയിക്കുക .

******************

അനിത പ്രേംകുമാര്‍

തുമ്പപ്പൂപറഞ്ഞത്



തുമ്പപ്പൂവന്നൊരുനാൾ
എന്നോടോതി
തുമ്പിപ്പെണ്ണേ പോരൂ
താളം തുള്ളാൻ..


തുമ്പികൾ
പാറിപ്പറക്കുമിടം
അവിടെ തൂമ്പകൾ
താളം ചവിട്ടുമിടം

തുമ്പിയും തൂമ്പയും
പിന്നെയീ ഞാനും
താലോലം തെയ്യന്നം
തുള്ളാൻ തുടങ്ങവേ

തോട്ടിന്റെ വക്കത്തെ
തെങ്ങോലയോതി
തെങ്ങിനും തുമ്പയ്ക്കും
തുള്ളാനേ വയ്യ!

തുമ്പപ്പൂവതുകേട്ട്
കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു
തൂവെള്ള പൂക്കളാൽ
തൻ കണ്ണീരു മറച്ചു.

ജനിച്ചു വളർന്നിടം
വിട്ടൊന്നു നീങ്ങാനും
പാടാനും ആടാനും
തുള്ളിക്കളിക്കാനും
നമ്മളെ പ്പോലവർ
ക്കാവതുണ്ടോ, പാവം!
**********************
-അനിത പ്രേംകുമാർ-

കതിരിട്ട പാടം



കതിരിട്ട പാട
വരമ്പത്തന്നൊരുനാൾ
ഒറ്റയടിപ്പാത
മുറിച്ചു കടക്കെ
അറിയാത്ത പോൽ നീ
തഴുകിയ മേനിയിൽ
കതിരിട്ട മോഹങ്ങൾ
കൊയ്യാൻ വരില്ലേ? 


മോഹങ്ങൾ പൂത്തു
തളിർത്ത സ്വപ്‌നങ്ങളിൽ
രാജ കുമാരനായ്
നിയണഞ്ഞപ്പോൾ
സ്വയം വരപന്തലിൽ
വരണ മാല്യവുമായി
കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ
നാളേറെയായി..

പാടവും കൊയ്തു
കറ്റ മെതിച്ചു
പുന്നെല്ലു പുഴുങ്ങി
പുത്തരിയുമുണ്ടു
വേനലും വർഷവും
ഏറെ മറിഞ്ഞു
നീമാത്ര മെന്തേ
വന്നണഞ്ഞില്ല?

കിനാവു വിതയ്ക്കുന്ന
കര്ഷകൻ നീയെന്നെ
സ്വപ്‌നങ്ങൾ നെയ്യാൻ
പഠിപ്പിച്ചതെന്തേ?
മോഹങ്ങളെല്ലാം
ഒഴുക്കി കളയുന്ന
പെരുമഴയായ്മാറി
ഇന്നെന്റെ കണ്ണീർ!

കതിരിട്ട പാട
വരമ്പത്തന്നൊരുനാൾ
ഒറ്റയടിപ്പാത
മുറിച്ചു കടക്കെ
അറിയാത്ത പോൽ നീ
തഴുകിയ മേനിയിൽ
കതിരിട്ട മോഹങ്ങൾ
കൊയ്യാൻ വരില്ലേ?

*****************

അനിത പ്രേംകുമാർ

ദയാവധം



ഇന്നലെയും ഉറങ്ങിയില്ല.
എന്തിനു ഇന്നലെ?
ഉറക്കംഎന്നെ വിട്ടുപോയിട്ടു
നാളുകൾ ഏറെയായല്ലോ!

സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത
വേദനകൊണ്ട്
പുളഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ നീ?
ഉറക്കം വരാതെ തിരിഞ്ഞും
മറിഞ്ഞും കിടക്കുമ്പോൾ
ഒരൊറ്റ രാത്രി തീരാൻ
ഒരു യുഗം വേണ്ടിവന്നത്
അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ നീ?
വേദന സംഹാരികൾ
വായിലേക്ക് വച്ചുതരുമ്പോൾ
നീ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു
ഒരു മണിക്കൂറെങ്കിലും
ഞാനൊന്ന് അനങ്ങാതെ
കിടന്നിരുന്നെങ്കിൽ...
എങ്കിൽ നിനക്കൊന്നു
തലചായ്ക്കാമായിരുന്നു!
അവസാനം നീയത് കണ്ടെത്തി
എന്നെയും കൊന്നു
നീയും ചാവുക!
എല്ലാവേദനകളും
അതോടെ തീരുമല്ലോ!
എന്നിട്ടു രണ്ടുപേർക്കും
ആത്മാക്കളുടെ ലോകത്തു
ഇഷ്ടം പോലെ ഇണചേർന്ന്
കുഞ്ഞുങ്ങളെ പെറ്റുകൂട്ടാം
എന്നും നീ പറഞ്ഞു.
എങ്കിലും എനിക്കിപ്പോൾ
ചാകാൻ തോന്നുന്നില്ല.
എനിക്ക് ദയാവധം വേണ്ട
ഒരു ദിവസമെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം
എനിക്കീ ഭൂമിയിലെ ജീവിതം
നീട്ടികിട്ടണം..
ദയാവധത്തിന് അപ്പുറം
നമ്മൾ എന്താകും
എന്നത് നിനക്കെന്നപോലെ
എനിക്കും അറിയില്ലല്ലോ!
പകരം എന്റെയീ വേദനയെ
അനുഭൂതിയാക്കി മാറ്റാൻ
നീയൊരു മരുന്നുമായി വരൂ.
നാളത്തെ പുലരി
നമ്മുടേത് കൂടിയാവട്ടെ!
***************************
അനിത പ്രേംകുമാർ

പായം നാട്ടിലെ പൂമ്പാറ്റകള്‍



പായം നാട്ടില്
പാറിപ്പറന്നൊരു
പൂമ്പാറ്റ ക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍
ഞങ്ങളെല്ലാം


(പായം നാട്ടില്......)

പണ്ടേക്കു പണ്ടേ
പ്രസിദ്ധമാം പായം
സംസ്കാര സമ്പന്ന
മാണീ നാട് .

(പായം നാട്ടില്......)

മാമലയ്ക്കറ്റത്തും
മാവിന്‍റെ ചോട്ടിലും
മുറ്റത്തും തോട്ടിലും
പോയി ഞങ്ങള്‍

(പായം നാട്ടില്......)

ചക്കര മാമ്പഴ
ചാറു പിരണ്ടിട്ടും
ചക്കയും മാങ്ങയും
ചുറ്റും കൂടി

(പായം നാട്ടില്......)

പായത്തുസ്കൂളില്‍
അക്ഷരം ചൊല്ലിയ
അധ്യാപകരെല്ലാം
ദൈവത്തെപോല്‍

(പായം നാട്ടില്......)

നൂഞ്ഞിക്കണ്ടത്തില്‍
നൊയിച്ചിയെ കിട്ടുമ്പോള്‍
പുഞ്ചവയല്‍ തന്നു
പുത്തരി ചോര്‍!

(പായം നാട്ടില്......)

വായന ശാലയില്‍
പുസ്തകമുണ്ടല്ലോ
വായിച്ചും കണ്ടും
വളര്‍ന്നു ഞങ്ങള്‍.

(പായം നാട്ടില്......)

പായക്കാര്‍ക്കുള്ളിലെ
സ്നേഹം നിലയ്ക്കില്ല
പായം പുഴയിലെ
ഓളം പോലെ ......

പായം പുഴയിലെ
ഓളം പോലെ...
പായം പുഴയിലെ
ഓളം പോലെ....

(പായം നാട്ടില്......)

*****************************

അനിത പ്രേംകുമാര്‍

രുക്മിണി




കൃഷ്ണാ നീയിതു കേട്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ആണവര്‍ക്കിഷ്ടം
കൃഷ്ണാ നീയിതു കണ്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ചേര്‍ത്തവര്‍ നിന്നില്‍..

ആരാധനാലയ ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലും
ആരും കൊതിക്കുന്ന രൂപത്തിലും
അവിടെയു മിവിടെയു മെവിടെയും
അലയടിച്ചുയരുന്നു നിങ്ങള്‍തന്‍ നാമം !

കൃഷ്ണ നീയിതു കേട്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ആണവര്‍ക്കിഷ്ടം
കൃഷ്ണാ നീയിതു കണ്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ചേര്‍ത്തവര്‍ നിന്നില്‍..

കാണാതെ ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിച്ച വര്‍ഷങ്ങള്‍
കാണാമറയത്തും നീയറിഞ്ഞു
കണ്ണിമ തെറ്റാതെ സോദരന്‍ കാത്തിട്ടും
കട്ടെടുത്തന്നു പറന്നുവല്ലോ നീ .. എന്നിട്ടും

കൃഷ്ണ നീയിതു കേട്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ആണവര്‍ക്കിഷ്ടം
കൃഷ്ണാ നീയിതു കണ്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ചേര്‍ത്തവര്‍ നിന്നില്‍..

പരിണയ രാത്രിയില്‍ പാതി വിരിഞ്ഞൊരു
പനിനീരുപോലെ ഞാന്‍ നിന്നില്‍
പനിമതി ചന്ദ്രനെ സാക്ഷിയായ് കന്യക
പതിയുടെ കാല്‍ക്കലര്‍പ്പിച്ചു.. എന്നിട്ടും

കൃഷ്ണ നീ യിതു കേട്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ആണവര്‍ക്കിഷ്ടം
കൃഷ്ണാ നീയിതു കണ്ടില്ലേ
നിന്‍റെ രാധയെ ചേര്‍ത്തവര്‍ നിന്നില്‍..

**************************************


 (അനിത പ്രേംകുമാര്‍)